Να μην γίνουμε σαν τα μούτρα των γονιών μας

 

ΝΑ ΜΗ ΓΙΝΟΥΜΕ ΣΑΝ ΤΑ ΜΟΥΤΡΑ ΤΩΝ ΓΟΝΙΩΝ ΜΑΣ


Μια ζωή στο σχολείο, στην οικογένεια, στην εκκλησία ακούγαμε τις ίδιες μπαρούφες περί «τρισχιλιετούς συνέχειας» του ελληνικού έθνους, περί σφαγέων που πλασάρονται ως ήρωες, περί προαιώνιων εχθρών που εποφθαλμιούν την πατρίδα μας. Μια ζωή βλέπαμε παπάδες, θείτσες και καραβανάδες να πασχίζουν να μας τραβήξουν από τις πλατείες και τις αλάνες για να μας εμφυσήσουν το «ορθό ελληνικό πνεύμα» στα κατηχητικά και τα οικογενειακά τραπέζια τους. Τους σιχαθήκαμε κι αυτούς και τις μαλακίες τους!

Το να ψάχνεις αιτήματα κάθε φθινόπωρο για να κλείνεις το σχολείο σου είναι εύκολο. Το δύσκολο είναι να ψάξουμε και να βρούμε το συλλογικό θράσος που δε θα φοβηθεί να δηλώσει ότι κάνουμε κατάληψη για τον απλούστατο λόγο ότι θέλουμε να χάσουμε μάθημα!
Έχουμε περάσει αρκετά χρόνια καθηλωμένοι  σε θρανία, χωρίς τη δυνατότητα να επιλέγουμε ποιος, τι και πώς θα μας το λέει…
Έχουμε διαβάσει αρκετά βιβλία τίγκα στα ψεύδη και την κατευθυνόμενη γνώση…
Έχουμε χορτάσει δασκαλοκεντρική διδασκαλία κι έχουμε πήξει από την ποινικοποίηση της επικοινωνίας κατά
τη διάρκεια του μαθήματος…
Έχουμε απηυδίσει με το σύστημα βαθμολόγησης, επιβραβεύσεων και τιμωριών και το ιεραρχικό σύστημα που
αναπαράγουν…
Έχουμε αηδιάσει με τις αποστειρωμένες αίθουσες-κελιά και τον τρόπο με τον οποίο η μάθηση διαχωρίζεται από το παιχνίδι…


… ώστε να γνωρίζουμε ότι το αίτημα κατάληψη για να χάσουμε μάθημα είναι και συγκρουσιακό!


Συγκρουσιακό, γιατί για μας είναι εκείνος ο χρόνος που θα έρθουμε πιο κοντά με τις συμμαθήτριες και τους φίλους μας, θα αράξουμε παρέα, θα προσπαθήσουμε να δομήσουμε σχέσεις μεταξύ μας, θα «συνωμοτήσουμε» και θα προσπαθήσουμε να επιτεθούμε στο υπάρχον, σε όλα αυτά που μας κάνουν να ασφυκτιούμε και γιατί όχι και στην ίδια την εθνική ενότητα.


ΝΑ ΑΡΝΗΘΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΕΘΝΙΚΟΥΣ ΜΥΘΟΥΣ


Έχουμε τη φαντασία, τις δυνάμεις και την τρέλα για το καλύτερο και για το χειρότερο. Μπορούμε να τρώμε αμάσητη την τροφή που μας πλασάρουν τα κανάλια, μπορούμε και να τους τη φτύσουμε στα μούτρα. Μπορούμε να υποκλιθούμε στο κλίμα των ημερών που καλλιεργεί ρατσισμό, ξενοφοβία και μισαλλοδοξία,  μπορούμε και να δημιουργήσουμε κοινές παρέες ντόπιων και μεταναστών συμμαθητών και συμμαθητριών στήνοντας τις δικές μας φάσεις: αυθεντικές, αυθόρμητες, αντιφασιστικές και ισότιμες. Μπορούμε να δεχτούμε τα χειροκροτήματα των μεγαλύτερων που έχουν πνίξει την πόλη με εθνικά ιδεώδη και «στηρίζουν κατάληψη για τη Μακεδονία», μπορούμε και να τους υπενθυμίσουμε ότι δε θέλουμε παρτίδες μαζί τους· όταν θα κάνουμε κατάληψη θα είναι φάση δικιά μας, που θα αντιστέκεται στην εκπαίδευση που μας επιβάλουν, που σ’ αυτή δε θα χωράνε το μίσος για το διαφορετικό και οι εθνικιστικές αντιλήψεις. Μπορούμε να ακολουθήσουμε τους «μάγκες» του σχολείου που φέτος αποφάσισαν να ντύσουν την κατάληψη με εθνικιστικά περιεχόμενα, μπορούμε και να τους γυρίσουμε την πλάτη, να στεκόμαστε ο ένας δίπλα στην άλλη όταν προσπαθούν να τραμπουκίσουν τους πιο αδύναμους από μας, να κάνουμε καταλήψεις βασισμένες στις μεταξύ μας σχέσεις αλληλεγγύης και όχι στην «βοήθεια» των πατεράδων και των μανάδων μας.

Μπορεί επίσης να σας αρέσει...

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

css.php